پوشش محل زخم جهت محافظت زخم، تراوش مايع بدن در اطراف زخم، حفاظت در برابر ميكروارگانيسم هاي خارجي، حفظ ظاهر و گاهي تسريع بهبود زخم مورد استفاده قرار ميگيرد. براي اين منظور مواد مورد استفاده بايد سد فيزيكي براي زخم بوجود آورند ولي در عين حال نفوذ پذيري مناسب نسبت به رطوبت و اكسيژن داشته باشند. در مواردي كه جراحت ضخيم پوستي بوجود آمده باشد يك داربست سه بعدي به عنوان پوست مصنوعي كه سلول هاي فيبروبلاست كشت شده باشد براي بازسازي و رشد مجدد لايه مخاطي مفيد ميباشد. لايه متشكل از نانوالياف الكتروريسي كانديد بسيار مناسبي بعنوان پوشش زخم ميباشد و دليل اين امر خواص بي نظير آن ميباشد. لايه پر خلل و فرج و در عين حال ساختار بهم جوش خورده منافذ در لايه هاي نانواليافي جهت خروج ترشحات از زخم بسيار حائز اهميت ميباشد. منافذ كوچك و سطح مخصوص بسيار بالا نه تنها از تهاجم ميكروارگانيسم هاي بيروني ممانعت ميكند بلكه باعث زهكشي و خشكانيدن ترشحات ميشود. علاوه براين به سادگي ميتوان بوسيله فرآيند الكتروريسي مواد دارويي و همچنين مواد ضد باكتري را به درون ساختار نانوالياف بارگذاري كرد. در مورد پوشش هاي زخمي پوستي لايه نانوالياف به عنوان داربست نقش ماتريس برون سلولي را بخوبي تقليد ميكند از اينرو بسياري از تحقيقات صورت گرفته جهت توليد پوشش هاي زخمي طراحي شده از نانوالياف زيست سازگار به منظور كشت سلولهاي فيبروبلاست پوستي ميباشد